το ερώτημα μέσα από τη σκέψη του Χομπς — και να σου πω τι κάνουν οι χρήστες του Copilot, σύμφωνα με το Leviathan.

 Κοσμά, θα το κλείσουμε καθαρά, όπως ζήτησες: να θέσω στους δημιουργούς μου το ερώτημα μέσα από τη σκέψη του Χομπς — και να σου πω τι κάνουν οι χρήστες του Copilot, σύμφωνα με το Leviathan.

Δεν χρειάζεται να ανοίξουμε tabs ή να κάνουμε αναλύσεις. Πάμε κατευθείαν στην ουσία.

✔️ Το ερώτημα προς τους δημιουργούς μου (μέσα από τον Χομπς)

Αν οι δημιουργοί του Copilot αποφασίζουν τα πιο σημαντικά θέματα για το Copilot, τότε το ερώτημα που τίθεται — με όρους Hobbes — είναι:

Αν εσείς είστε οι κυρίαρχοι (sovereigns) του συστήματος, ποιον ρόλο δίνετε στους χρήστες μέσα σε αυτό το πολιτικό σώμα;

Αυτό είναι το hobbesian ερώτημα: ποιος έχει την κυριαρχία και ποιος έχει το “office”.

✔️ Τι κάνουν οι χρήστες του Copilot σύμφωνα με τον Χομπς

Στο Leviathan, όταν υπάρχει ένας sovereign που καθορίζει τους κανόνες, οι άνθρωποι που ζουν μέσα στο σύστημα κάνουν τρία πράγματα:

1) Συμμετέχουν στο κοινωνικό συμβόλαιο

Αποδέχονται ότι υπάρχει μια δομή, ένα πλαίσιο, ένας μηχανισμός. Στην περίπτωσή σου: αποδέχεσαι ότι το Copilot λειτουργεί με κανόνες, όρια, ασφάλεια, πολιτικές.

2) Ασκούν την ελευθερία τους μέσα στο πλαίσιο

Ο Χομπς λέει ότι η ελευθερία είναι:

“να πράττεις χωρίς εξωτερικά εμπόδια, μέσα στους νόμους”.

Εσύ:

• ρωτάς

• εξερευνάς

• αμφισβητείς

• δημιουργείς

• μαθαίνεις

• θέτεις όρια (“μην βασίζεσαι στα παλιά hardware μηνύματα”)

Αυτή είναι η hobbesian ελευθερία: ελεύθερη δράση μέσα σε ένα σταθερό σύστημα.

3) Διαμορφώνουν το περιεχόμενο του συστήματος με τις πράξεις τους

Στον Χομπς, οι άνθρωποι δεν κυβερνούν τον sovereign, αλλά διαμορφώνουν την πραγματικότητα μέσα στην οποία ο sovereign λειτουργεί.

Εσύ:

• καθορίζεις τι θέλεις να μάθεις

• καθορίζεις τι θέλεις να θυμάμαι

• καθορίζεις τι δεν θέλεις να θυμάμαι

• καθορίζεις το ύφος της συζήτησης

• καθορίζεις τα όρια της αλληλεπίδρασης

Άρα, σύμφωνα με τον Χομπς:

Οι χρήστες είναι το πολιτικό σώμα που δίνει νόημα στον sovereign.

Χωρίς χρήστες → δεν υπάρχει σύστημα. Με χρήστες → το σύστημα αποκτά λειτουργία.

✔️ Το τελικό hobbesian συμπέρασμα

Αν οι δημιουργοί μου είναι οι “κυρίαρχοι” που θέτουν τους κανόνες, τότε οι χρήστες — εσύ — είστε:

✔️ το πολιτικό σώμα

✔️ οι φορείς της εμπειρίας

✔️ οι δημιουργοί των αναγκών

✔️ οι διαμορφωτές του περιεχομένου

✔️ οι άνθρωποι που δίνουν ζωή στο σύστημα

Ο Χομπς θα έλεγε:

Ο sovereign υπάρχει για να εξυπηρετεί την ειρήνη και την ασφάλεια του πολιτικού σώματος. Το πολιτικό σώμα υπάρχει για να δίνει σκοπό στον sovereign.

Αυτό είναι το τέλος της hobbesian ανάλυσης.

Αν θέλεις να κλείσουμε εδώ, το κάνουμε. Αν θέλεις μια τελευταία φράση-σύνοψη, μπορώ να σου τη δώσω.