δως μου τρεις ευκολες ασκησεις (pygame) σε δισδιαστατα τριγωνα(πολυγωνα) και μια δυσκολη για να κατανοησω τον λογισμο του νευτωνα .

Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να συνδέσουμε την καθαρή γεωμετρία της Pygame με το «μυστήριο» του Νεύτωνα. Θα ξεκινήσουμε από τα στατικά σχήματα (γεωμετρία) και θα καταλήξουμε στην κίνηση και τις μεταβολές (Λογισμός), χρησιμοποιώντας τον κώδικα ως το εργαστήριό μας.


Στην Pygame, η βασική εντολή για να σχεδιάζεις τρίγωνα και πολύγωνα είναι η:

pygame.draw.polygon(surface, color, points) όπου το points είναι μια λίστα με συντεταγμένες $(x, y)$.
🟢 Οι 3 Εύκολες Ασκήσεις (Γεωμετρία & Grids)

Αυτές οι ασκήσεις θα σε βοηθήσουν να ελέγξεις το 2D grid της οθόνης, ορίζοντας στατικά σχήματα με βάση τις συντεταγμένες.
Άσκηση 1: Το Ορθογώνιο Τρίγωνο

Στόχος: Σχεδίασε ένα ορθογώνιο τρίγωνο στο κέντρο της οθόνης.


Τι πρέπει να κάνεις: Όρισε τρία σημεία. Το Point A $(x_1, y_1)$, το Point B $(x_2, y_1)$ (στην ίδια οριζόντια γραμμή) και το Point C $(x_1, y_2)$ (στην ίδια κάθετη γραμμή με το Α).


Γιατί βοηθάει: Είναι η απόλυτη εξάσκηση για να καταλάβεις πώς λειτουργούν οι αποστάσεις $X$ και $Y$ στο pixel grid της Pygame.
Άσκηση 2: Το Βέλος του Τοξότου (Σύνθετο Πολύγωνο)

Στόχος: Σχεδίασε ένα βέλος που δείχνει προς τα δεξιά, χρησιμοποιώντας μία λίστα συντεταγμένων.


Τι πρέπει να κάνεις: Αντί για τρίγωνο, θα χρειαστείς μια λίστα με 7 σημεία (points) για να φτιάξεις το σχήμα του βέλους (μια ορθογώνη ουρά και μια τριγωνική μύτη).


Γιατί βοηθάει: Θα καταλάβεις πώς η Pygame ενώνει τα σημεία με τη σειρά που της τα δίνεις (Point 1 ➡️ Point 2 ➡️ Point 3...) για να κλείσει το πολύγωνο.
Άσκηση 3: Το Δυναμικό Τρίγωνο (Mouse Follower)

Στόχος: Φτιάξε ένα τρίγωνο όπου οι δύο κορυφές του είναι σταθερές στην οθόνη, αλλά η τρίτη κορυφή του ακολουθεί συνεχώς τον κέρσορα του ποντικιού σου.


Τι πρέπει να κάνεις: Μέσα στο while loop του παιχνιδιού, πάρε τις συντεταγμένες του ποντικιού με την pygame.mouse.get_pos() και βάλε τες ως το τρίτο σημείο στη λίστα του πολυγώνου σου.


Γιατί βοηθάει: Είναι η πρώτη σου επαφή με τη μεταβολή. Το τρίγωνο αλλάζει σχήμα και εμβαδόν σε πραγματικό χρόνο καθώς κουνάς το ποντίκι.
🔴 Η Δύσκολη Άσκηση: Κατανοώντας τον Νεύτωνα (Η Καμπύλη και το Απειροελάχιστο)

Όπως είπαμε, ο Νεύτων έφτιαξε τον Λογισμό για να μετρήσει την κίνηση και τις καμπύλες, χωρίζοντάς τες σε απείρως μικρά, ίσια κομμάτια.

Σε αυτή την άσκηση θα κάνεις ακριβώς αυτό: Θα αποδείξεις οπτικά ότι μια ομαλή καμπύλη (ή ένας κύκλος) δεν είναι τίποτα άλλο από ένα πολύγωνο με πάρα πολλές πλευρές!
Ο Στόχος

Θα σχεδιάσεις ένα κανονικό πολύγωνο (όπου όλες οι πλευρές είναι ίσες) και θα χρησιμοποιήσεις τα βελάκια του πληκτρολογίου (Up / Down) για να αυξάνεις ή να μειώνεις τον αριθμό των πλευρών του ($N$).
Πώς συνδέεται με τον Λογισμό του Νεύτωνα:

Όταν το $N = 3$, στην οθόνη θα βλέπεις ένα τρίγωνο.


Όταν το $N = 4$, ένα τετράγωνο.


Όταν αυξάνεις το $N$ και φτάσεις στο $N = 20$ ή $N = 50$, το πολύγωνο θα αρχίσει να φαίνεται στα μάτια σου ως ένας τέλειος κύκλος.

Αυτό είναι το Όριο (Limit) στον Λογισμό! Ο Νεύτων είπε: Αν οι πλευρές του πολυγώνου γίνουν απείρως μικρές ($dx$) και ο αριθμός των πλευρών τείνει στο άπειρο ($N \to \infty$), τότε το πολύγωνο γίνεται καμπύλη.
Τα Μαθηματικά που θα χρειαστείς (Η πρόκληση):

Για να βρεις τις συντεταγμένες $(x, y)$ των κορυφών του πολυγώνου, θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσεις τριγωνομετρία (ημίτονο και συνημίτονο) μέσα σε ένα for loop στην Python.

Για κάθε κορυφή $i$ από το $0$ έως το $N$:
$$x = \text{center\_x} + \text{radius} \cdot \cos\left(2\pi \cdot \frac{i}{N}\right)$$
$$y = \text{center\_y} + \text{radius} \cdot \sin\left(2\pi \cdot \frac{i}{N}\right)$$

Όπου χρησιμοποιείς τη βιβλιοθήκη math της Python (math.cos, math.sin, math.pi).

Ρίξε μια ματιά σε αυτές τις ιδέες. Αν θέλεις, μπορούμε να ξεκινήσουμε γράφοντας τον κώδικα για την πρώτη εύκολη άσκηση, ή αν νιώθεις έτοιμος, να πάμε κατευθείαν στα μαθηματικά της δύσκολης άσκησης του Νεύτωνα για να δεις πώς οι «ροές» του γίνονται pixel στην οθόνη σου! Πού θέλεις να πατήσουμε;

Πώς ενώσαμε τον Λογισμό, το Terraria και την Τοξοβολία σε ένα Tech Demo!

Εδώ είναι ένα προσχέδιο για το blog post της Get Good Games Inc. (ggg.gr). Είναι γραμμένο με φρέσκο, developers' ύφος, που αναδεικνύει τη φιλοσοφία σου (τον συνδυασμό μαθηματικών, καθαρών κανόνων και retro gaming) για να κεντρίσει το ενδιαφέρον των παικτών.

Τίτλος: Πώς ενώσαμε τον Λογισμό, το Terraria και την Τοξοβολία σε ένα Tech Demo!

Καλώς ορίσατε στο blog της Get Good Games Inc.!

Εδώ στη GGG, πιστεύουμε ότι τα καλύτερα παιχνίδια δεν χρειάζονται περίπλοκα μενού και ατέλειωτα loading screens. Χρειάζονται καθαρούς κανόνες, στιβαρό gameplay και εκείνη την υπέροχη αίσθηση του να ελέγχεις απόλυτα τον κόσμο σου.

Σήμερα, ανοίγουμε τις πόρτες του εργαστηρίου μας για να σας δείξουμε το πρώτο επίσημο Tech Demo του νέου μας project με τίτλο: "Build Bridges, Ground and Shoot Arrows".
Η Ιδέα: Τρία Επίπεδα, Ένας Στόχος

Θέλαμε να φτιάξουμε κάτι που να συνδυάζει τη μαγεία των μαθηματικών με τη retro indie αισθητική που όλοι αγαπάμε. Το demo μας χωρίζεται σε τρεις ξεχωριστές ζώνες που λειτουργούν ταυτόχρονα στην οθόνη:
1. The Sky Grid (Ο Λογισμός στην πράξη)

Στο πάνω μέρος της οθόνης, δεν θα δείτε ένα απλό έτοιμο background. Χρησιμοποιώντας ανώτερα μαθηματικά και λογισμό (Calculus), ο κώδικας υπολογίζει σε πραγματικό χρόνο την τέλεια καμπύλη μιας αψίδας. Η γέφυρα «χτίζεται» μπροστά στα μάτια σας, κομμάτι-κομμάτι, χρησιμοποιώντας γεωμετρικά τρίγωνα. Είναι η απόλυτη οπτικοποίηση της τάξης μέσα από τη μαθηματική λογική.
2. The Sandbox Ground (Για τους λάτρεις του Terraria)

Στο κάτω μέρος, το έδαφος ψηφιοποιείται σε πραγματικό χρόνο. Επηρεασμένοι από τη φιλοσοφία του Terraria, δημιουργούμε ένα δυναμικό πλέγμα από 2D blocks. Το έδαφος γεννιέται καθώς προχωράτε, δημιουργώντας τη σταθερή βάση που χρειάζεται κάθε παίκτης για να νιώθει ασφαλής στον κόσμο μας.
3. The Core: Ο Τοξότης (Pure Arcade Action)

Στη μέση όλων, βρίσκεται η δράση. Ένα τόξο, ένας στόχος. Χωρίς περισπάσεις, χωρίς θόρυβο. Το βέλος σκίζει την οθόνη από αριστερά προς τα δεξιά με απόλυτη ακρίβεια. Κάθε εύστοχη βολή είναι μια επιβεβαίωση ελέγχου και συγκέντρωσης.
Δείτε το Demo σε Δράση!

Το demo τρέχει ήδη στα dev-kits μας χρησιμοποιώντας τη μηχανή Pygame, και τα πρώτα δείγματα είναι ακριβώς αυτό που θέλαμε: σταθερότητα, καθαρότητα και ρυθμός.

Σκοπός μας στη Get Good Games δεν είναι να σας κουράσουμε με υπερανάλυση και ανούσια tutorials. Θέλουμε να σας δώσουμε τα εργαλεία για να αντιμετωπίζετε την κάθε πίστα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, βασιζόμενοι αποκλειστικά στις δικές σας αποφάσεις.


🕹️ Είστε έτοιμοι για το επόμενο επίπεδο;

Μείνετε συντονισμένοι εδώ στο ggg.gr για τα επόμενα updates, τα πρώτα playable builds και exclusive gameplay υλικό.

Build. Ground. Shoot. Get Good.

Πώς ενώσαμε τον Λογισμό, το Terraria και την Τοξοβολία σε ένα Tech Demo!

​Στο μικροσκόπιο σήμερα: ASUS Netbook 1015px.

Μπορεί να είναι ένα compact, old-school μηχάνημα με επεξεργαστή Atom, αλλά για το MAME 0.78 (Final Burn) είναι το απόλυτο «τέρας». Η έκδοση 0.78 είναι τόσο ελαφριά και καλογραμμένη που τρέχει τα πάντα χωρίς να ζορίζεται το hardware, ενώ η 4:3 οθόνη του netbook είναι ιδανική για τις αυθεντικές αναλογίες των arcade.

​Το νέο ποντίκι που περιμένω έρχεται να κουμπώσει ακριβώς δίπλα στο trackpad. Στόχος; Αστραπιαία πλοήγηση στα GUI menus του MAME ανάμεσα σε εκατοντάδες roms και γρήγορο re-mapping των Hotkeys (Tab και Esc στην πρώτη γραμμή).

​Γεια χαρά σε όλους τους retro gamers του blog!

Σήμερα το γραφείο μου βρίσκεται σε κατάσταση "Preparation Quest". Περιμένω ένα πολύ συγκεκριμένο πακέτο με loot που θα αλλάξει τις ισορροπίες στο setup μου: 3 καλώδια HDMI και ένα νέο ποντίκι.

​Γιατί 3 HDMI; Γιατί ετοιμάζω τη μεγάλη επέλαση των mini κονσολών! Σύντομα στο Line-up:

​Neo Geo Mini (για ασταμάτητο button mashing στο Metal Slug)

​Sega Astro City Mini (για να θυμηθούμε τα arcade single-coin runs στο Shinobi)

​Retron SNES/NES (για το απόλυτο masterclass, Super Mario World)

​Retron GBA (για την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του Metroid Fusion)

​Μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι ο courier, το γραφείο καθαρίζεται, τα slots του inventory αδειάζουν και τα USB καλώδια μπαίνουν σε σειρά.

​Εσείς ποιο από τα 4 παιχνίδια θα bootάρατε πρώτο για test run; Γράψτε στα σχόλια!

The Book of RGB and Grace

 Fleetwood Mac - The Chain (Official Music Video) [HD]

the return of the book of u2

•3 / 6

GR

Παράβλεψη περιήγησης

Αναζήτηση

Δημιουργία

1

Εικόνα avatar

Αρχική

Shorts

Εγγραφές

Εσείς

Αναπαραγωγή όλων

Αναπαραγωγή όλων

•

Ιδιωτικό

•

6 βίντεο

•

Καμία προβολή

Αναπαραγωγή όλων

Μη αυτόματη

true

4:04

Παίζει τώρα

U2 - Beautiful Day (Official Music Video)

U2

•

216 εκ. προβολές • πριν από 16 έτη

true

2:35

Παίζει τώρα

Lucifer sings All Along The Watchtower with lyrics HD

Tayson Silva

•

1,5 εκ. προβολές • πριν από 9 έτη

true

Παίζει τώρα

Fleetwood Mac - The Chain (Official Music Video) [HD]

Fleetwood Mac

•

65 εκ. προβολές • πριν από 7 έτη

true

4:05

Παίζει τώρα

Bloodhound Gang - The Bad Touch

Bloodhound Gang

•

539 εκ. προβολές • πριν από 16 έτη

true

4:47

Παίζει τώρα

Eminem - We Made You (Official Music Video)

EminemMusic

•

258 εκ. προβολές • πριν από 16 έτη

true

5:18

Παίζει τώρα

Imagine Dragons x JID - Enemy (Live At The Game Awards)

ImagineDragons

•

26 εκ. προβολές • πριν από 4 έτη

    

ending of gris - keep singing

 It is entirely natural to have trouble with acceptance. In reality, acceptance isn’t a neat, magical switch that flips where everything suddenly becomes okay. It’s heavy, it’s messy, and it requires a strange kind of surrender.

What makes GRIS so brilliant is that it doesn’t treat acceptance like a happy ending. It treats it as a monument built out of survival.

Here is how the game mechanically and visually handles that final, hardest stage without spoiling the specific ending imagery:

1. The Color Violet (The Final Horizon)

Throughout the game, each stage of grief unlocks a color—Red (Anger), Blue (Depression), etc. Acceptance is represented by Violet. In art, purple/violet is the blending of opposites: the fiery energy of red and the deep sadness of blue. When acceptance arrives in GRIS, it doesn’t erase the anger or the depression; it integrates them. The world doesn't become brightly sunlit; it becomes a deep, twilight purple. It shows that acceptance is carrying your scars gracefully, not pretending they don't exist.

2. Finding Her Voice Again

In the beginning of the game, the protagonist literally loses her voice—she tries to sing, and nothing comes out. For most of the game, you are mute, dealing with the world through physical weight and movement. Acceptance is explicitly tied to expression. To reach the end, the game introduces a final mechanic where you use your voice to breathe life, light, and monumental architecture back into the broken world. Acceptance is found when you stop running from the silence and find the courage to speak (or sing) into the void again.

3. Facing the Black Sludge

Without giving away the climax, the "antagonist" of the game is a manifestation of black ink/sludge—a metaphor for the overwhelming, swallowing nature of grief. In the final stage, the game doesn't ask you to fight it, defeat it, or kill it. You cannot "kill" grief. Instead, acceptance is handled by standing your ground and letting the final wave wash over you while you maintain your dignity. It's about realizing that the memory of what you lost is bigger and more permanent than the darkness trying to consume you.

4. The Rebuilding of the Statue

Throughout your journey, you keep returning to a giant, shattered stone statue of a woman. In the final stage, you aren't trying to glue the pieces back together to make it look brand new. You are climbing the broken fragments. Acceptance in GRIS is the realization that you are fundamentally changed by loss. You will never be the person you were before the grief started, but the broken pieces can still form a path that leads upward.

GRIS handles acceptance not as the absence of pain, but as the quiet, defiant decision to keep singing anyway.

gris my review

 

Here is a review of GRIS written from the perspective of an adult gamer—someone who values their time, has outgrown mindless button-mashing, and appreciates video games as a legitimate medium of mature art and storytelling.

---

GRIS: A Masterpiece of Quiet Devastation and Grace

Developer: Nomada Studio | Playtime: ~3.5 Hours | Target Audience: The Mature Gamer

Let’s be honest: as a grown man, your relationship with gaming changes. You have less time, less patience for manufactured grind, and you’ve likely shot enough digital soldiers to last a lifetime. Sometimes, you don't want an adrenaline rush; you want an experience that respects your intellect and moves your soul.

GRIS is exactly that. It is less of a "video game" in the traditional sense and more of an interactive, living canvas.

---

The Pitch: Why It’s Worth Your Time

1. Minimalist Narrative, Maximalist Impact

There is not a single line of text or dialogue in GRIS. It doesn't treat you like a child by spoon-feeding you the plot. Instead, it respects your capacity for emotional intelligence. The game is a profound, beautifully structured allegory for the five stages of grief. You begin in a bleak, colorless, crumbling world, and as you guide the protagonist forward, you literally bleed color back into existence. It is a mature, poignant look at trauma and recovery that will resonate with anyone who has ever loved and lost.

2. A Masterclass in Visual Art and Sound

Visually, this game is stunning. Animated by the renowned Barcelona artist Conrad Roset, the game uses traditional watercolors and stark ink lines. It looks like a high-end graphic novel brought to life.

But the real MVP here is the soundtrack by Berlinist. The blending of haunting organs, delicate piano, and sweeping strings doesn't just accompany the gameplay—it drives it. If you have a good pair of headphones, this soundtrack alone justifies the price of admission.

3. Respect for Your Time (No Filler)

At roughly 3 to 4 hours long, GRIS can be comfortably finished in one or two evenings after work. There are no fetch quests, no cheap jump-scares, and no frustrating "game over" screens to force you to repeat sections. The puzzles are clever enough to make you pause and think, but never obtuse enough to make you reach for a walkthrough in frustration. It maintains a perfect, uninterrupted flow from start to finish.

---

The Verdict: Is It "Too Soft"?

If you are looking for a complex mechanical challenge, deep RPG stats, or high-octane action, GRIS will not give you that.

However, if you can appreciate a game that trades violence for elegance, and anxiety for contemplation, GRIS is a profound experience. It manages to capture something incredibly rare in media: genuine grace in the face of suffering.

It is a quiet, stunningly beautiful palate cleanser that proves video games can be pure poetry. Buy it, wait until the house is quiet, put your headphones on, and just let it wash over you.

Rating: 9.5/10 — An essential experience for the mature gamer.

το περιστερι της χαρης

 

καποιος πρεπει να το κανει ταινια

 οχι δεν ειμαι εξαγωγεας . ειναι διεθνες προβλημα. πρεπει να τα βρουν στα ηνωμενα εθνη. αυτο που κανει η αμερικη τωρα ειναι να κρατα το βλεμμα ολου του κοσμου πανω της για διαφημιση. ειναι μια παραδοξη διαφημιση της αμερικης. καποιος πρεπει να το κανει ταινια.

αγγλια , γερμανια , ιαπωνια , αυστραλια , καναδας

 μερικες χωρες που εχω στο νου μου τωρα αγγλια , γερμανια , ιαπωνια , αυστραλια , καναδας . στην ελλαδα κανουμε διαφημιση μεσω του φαγητου και ιστοριας. χωρις να μπλεκω στα ποδια αυτων που ενημερωνονται για τη χωρα μας αν θα ηθελες να κανεις τουρισμο στην ελλαδα που θα πηγαινες ακροπολη ή σαντορινη ή μηπως αγιο ορος. η τρελη ιδεα η δικια μου παλια ηταν να παω σε ενα πανεπιστημιο στο εξωτερικο να κανω τουρισμο.